Als de Verification of Payee een strikte teken-voor-teken-vergelijking deed, zou bijna niets overeenkomen: 'Jan Jansen' vs 'Johannes Jansen', accenten, hoofdletters en bedrijfssuffixen zouden allemaal falen. In plaats daarvan is naamvergelijking ontworpen om onschuldige verschillen te tolereren en toch echte afwijkingen te betrappen. Zo ziet het eruit.
Eerst normalisatie
Vóór het vergelijken worden namen doorgaans genormaliseerd: spaties bijsnijden, hoofdlettergebruik standaardiseren en accenten en leestekens afhandelen. Dit verwijdert ruis die niets te maken heeft met de vraag of twee namen naar dezelfde partij verwijzen.
Tolerant, niet losjes
Het doel is cosmetische verschillen (hoofdletters, accenten, spatiëring) te vergeven zonder betekenisvolle (een andere achternaam) te vergeven. Dat evenwicht is precies wat het middengebied van de gedeeltelijke overeenkomst oplevert.
De vergelijking en de drie resultaten
- Overeenkomst — de namen liggen dicht genoeg bij elkaar om zeker te zijn dat het dezelfde partij is.
- Gedeeltelijke overeenkomst — ze zijn vergelijkbaar maar niet identiek, dus de geverifieerde naam wordt teruggegeven ter bevestiging.
- Geen overeenkomst — het verschil is significant genoeg om niet door te laten.
Wat dit betekent voor uw invoer
Omdat de vergelijking opmaak tolereert maar gevoelig is voor betekenis, is het beste wat u kunt doen de meest officiële naam versturen die u heeft — en voor bedrijven een organisatie-identificatie. Dat geeft de vergelijking de schoonst mogelijke invoer. Bij een gedeeltelijke overeenkomst geeft RoxPay de geverifieerde naam terug, zodat u die ter bevestiging kunt tonen en opslaan om de volgende keer netjes overeen te komen.