De sterke cliëntauthenticatie (SCA), ingevoerd via PSD2, heeft veel gedaan om ongeautoriseerde fraude te verminderen - betalingen door iemand die niet de rekeninghouder is. Toch komt een enorm en groeiend deel van de verliezen uit geautoriseerde betalingen: de echte klant, correct geauthenticeerd, stuurt geld naar een rekening die hij voor juist houdt, maar dat niet is. De SCA kan daar niet bij helpen, want de betaler is precies wie hij beweert te zijn.
Twee vragen, twee controles
- De SCA vraagt: is het echt de rekeninghouder die de betaling initieert?
- De VoP vraagt: behoort de bestemmingsrekening werkelijk aan de bedoelde begunstigde toe?
- Een oplichtingsslachtoffer doorstaat de SCA perfect terwijl het geld naar een fraudeur stuurt.
Waarom u beide nodig hebt
Authenticatie en begunstigdenverificatie beschermen verschillende fasen. De ene beveiligt de identiteit van wie betaalt; de andere beveiligt de bestemming van de gelden.
- 1 De SCA bij de initiatie bevestigt de betaler en vermindert rekeningovername en ongeautoriseerde fraude.
- 2 De VoP vóór de autorisatie bevestigt de begunstigde en vermindert verkeerd gerichte betalingen en fraude met geautoriseerde overboeking.
- 3 Samen dichten ze zowel het gat van 'wie betaalt' als dat van 'wie wordt betaald'.
Sterke auth is alleen niet sterk genoeg
Een perfect geauthenticeerde betaler kan nog steeds worden verleid om een fraudeur te betalen. Verification of Payee is de laag die dat aanpakt, en daarom schrijft de verordening instantbetalingen haar apart voor.
Verification of Payee van RoxPay vult uw bestaande SCA aan en voegt de bevestiging aan de begunstigdezijde toe die authenticatie nooit was bedoeld te bieden.